Dude, where is my flying car? 

Deze vraag deed mij vier weken 'toekomsten'. Ik stootte op antwoorden en nog meer vragen, op oplossingen en problemen, op hoop, op angst, op gekke ideeën. Ik genoot van het ontdekken, van de gesprekken, van het verbeelden.

 

Dit zijn de gedachten die ik nog graag wil delen. 


 

Luister met hoofdtelefoon om mijn gedachten in je hoofd te laten kruipen.  

  • Dude, where is my flying car?
  • -
  • Anke Verschueren
00:00 / 00:00

toen ik in het eerste leerjaar een tekenwedstrijd won
was de hele klas verbaasd
want iedereen wist dat tekenen iets was dat ik niet zo goed kon
hoe reizen we in 2020?
dat was de vraag
die in 2000 werd gesteld
ik heb toen een vliegende auto besteld
met een potlood en wat kleurtjes
in ruil heb ik een ballonvaart gekregen
en twintig jaar later -

had ik nooit nog aan de tekening gedacht
tot vier weken geleden toen ik begon
een brainstorm over de toekomst
de vliegende auto - ik wou dat hij bestond
en ik ben niet de enige

dus was ik
vier weken met de toekomst van de auto bezig
was ik bang omdat die auto zo’n grote rol speelt
in ons toekomstbeeld
heb ik meer dan eens aan mezelf opgebiecht,
zonder kan je niet, doe niet hypocriet
je houdt van je auto

dus vrees ik
dat ik nu tot een conclusie moet komen
een helder toekomstbeeld of – wens
of op z’n minst wat mooie dromen
dat ik met een oplossing moet komen
een activistisch idee, een masterplan dat in vele kramen past
dat ik een richting moet kiezen
een kant

voor binnen 36 jaar
geleden was het 1984
werd nog eens 36 jaar eerder geschreven

hoe verplaats ik mij door het leven
in 2056
welke toekomsten kan ik beleven


nu ik weet

dat de mens meer dan honderd jaar geleden
voor de toekomst van het verleden
is bezweken voor
goedkoper sneller verder
en allesbehalve beter voor de wereld

ben ik in staat om mijn auto op te geven

mijn auto mijn vrijheid
onafhankelijkheid verplaatsingsmogelijkheid
zijn dingen die ik belangrijk acht
naar waarde schat
en veel te vaak
als vanzelfsprekend ervaar

maar wat als we met z’n allen
tegen 2056
veel dichter bij ons werk
veel dichter bij de winkels
veel dichter bij elkaar
komen wonen
iedereen in de stad
en de stad veel groter
en altijd met de fiets-en
fietsen
tussen de bomen
die ook in de stad zijn komen wonen
fietsen fietsen
door de straten die men speciaal voor de
fietsen fietsen
op maat heeft laten maken
zal ik mijn wagen
missen
als ik moet
fietsen fietsen

of zal ik fietsen fietsen
alleen   
in de garage
om wat extra elektriciteit op te wekken
in mijn ecosysteem
mijn eigen ecosysteem
mijn dak een zonnepaneel
energie geen probleem
want ik kan fietsen fietsen
om ze op te laden
mijn batterijen
en dan rijden rijden
met mijn elektrische wagen
alle mensen zich aan elektrisch
rijden rijden
zonder stof zo fijn de lucht in te jagen
zonder de aarde kapot te moeten maken
hoe heerlijk is het
rijden rijden
blik op oneindig
gedachten laten
drijven drijven

zijn het de data die ons
drijven drijven
totdat we niet meer zelf moeten
rijden

laat ik mij in 2056
rijden rijden
door mijn auto
zonder rem
zonder stuur
zonder gaspedaal

ben ik het nog die bepaal
waar ik heen wil gaan

kan ik zomaar een auto
vertrouwen

ben ik bang doodsbang
dat mijn auto zich tegen mij keert
de foute beslissingen neemt
dat hij mij terroriseert
deactiveert
dat hij alles verkeerd
verkeerd heeft geleerd
verkeerd geprogrammeerd

en dat ik zelf niet meer weet
hoe je in godsnaam parkeert

parkeer ik in 2056
op een landingsbaan
mijn auto mijn sportvliegtuig
sla ik mijn vleugels uit


kan ik dan gaan en staan
van hier tot in Afrika
Amerika
wie weet tot op de maan

vliegen vliegen
het luchtruim doorklieven

kan ik ook op elektriciteit
vliegen vliegen
voelt dat bevrijd
win ik dan tijd
gaat de mobiliteit
voor eens en altijd
de lucht in
vliegen 
ben ik dan nog gehaast
als ik kan vliegen vliegen

van de ene naar de andere plaats  

of zal ik de files missen


fundamentele bron van frustratie altijd
zijn we te veel
willen te veel te snel en te tegelijkertijd

maar even eerlijk
hoe heerlijk is de file 

hoe fantastisch is de impasse 
               passen wij wel allemaal op de baan
hoe zalig is gerechtvaardigd te laat
               laat die auto op de oprit staan
hoe rustgevend is nergens heen
               hee je moet bewegen voor je lichaam
hoe goed is gedwongen vertragen
               trager trager trager en eindelijk duurzaam  

sta ik stil op de middelste van drie bomvolle rijstroken
besef ik dat wij mensen niet anders kunnen
al mochten we willen
niet anders mogen
niet anders kunnen
dan rekening houden met elkaar

en dat is meteen ook de reden
dat ik niet in mijn eentje
kan beslissen over de toekomsten
van de hele wereld

maar ik ben wel blij  
dat ik ook zonder te fantaseren
de afgelopen weken
heb kunnen toekomsten
een werkwoord dat ik graag
vanaf nu als ingesteldheid wil hanteren
het niet meer blokkeren
niet meer negeren
van het onbekende, van dat wat ik niet kan weten
want door het toekomsten
is het hier  
het nu
de wereld
zo veel scherper
aan mij verschenen

 

ik heb ook wat ideeën
die ik concreet wil proberen
in mijn eigen toekomsten te infiltreren

zoveel mogelijk op de fiets door het leven
een boek in mijn rugzak om te schuilen voor de regen
of gewoon dat verwennen achterwege
en de regen trotseren

me bewust zijn van alle auto’s die ik zie en hoor passeren

ik ga sparen
voor ooit op een dag
zonnepanelen op mijn dak
want zelfs zonder elektrische wagen
lijkt een zelfvoorzienend ecosysteem
mij een plausibel scenario ter oplossing
van het energieprobleem

ik ga
zolang het nog kan
genieten als ik zelf rijd 
en stiekem ook
genieten van de filetijd

ik ga minder
mijn auto mijn vrijheid
en als ik er een koop
niet alleen investeren
maar delen
met vrienden of vreemden
een auto onze vrijheid

en af en toe blijven vragen
al is het maar om de wereld uit te dagen

dude, where is my flying car?

Bachelorproef Woordkunst 
Anke Verschueren 

© alle tekst-, audio- en videomateriaal is gemaakt door en eigendom van Anke Verschueren